| تبليغات | X |
وبلاگ دانشجویان رشته حقوق
وبلاگ اختصاصی دانشجویان رشته حقوق دانشگاه اصفهان برای ارائه مطلب و تبادل نظر
 این وبلاگ متعلق به دانشجویان حقوق ورودی 86 دانشگاه اصفهان می باشد
|
نحوه مطالبه مهريه به زبان ساده منبع : دادستانی
مهريه: مهريه مال معين يا چيزي است كه قائم مقام مال است كه در عقد نكاح بر ذمه مرد قرار ميگيرد و در صورت مطالبه زن، وي مكلف است مهريه اش را بپردازد و اين حق ارتباطي به طلاق و نفقه ندارد.
چگونگي اقدام زوجه براي اخذ مهريه (برای مطالعه دنباله مقاله روی ادامه مطلب کلیک کنید) ادامه مطلب نوشته شده توسط قوام نیا (مدیر) | لینک ثابت | موضوع: آیین دادرسی مدنی |
ماهیت ضمان معاوضی و تفاوت آن با ضمان تلف به موجب مفاد ماده 387 قانون مدني اگر مبيع قبل از تسليم تلف شود، بيع فسخ ميشود و ثمن بايد به مشتري برگردد؛ اما در آن به «ضمان بايع» و يا «معاوضي بودن ضمان» تصريح نشده است.
انديشمندان حقوقي ما ضماني را كه بنا بر مفاد اين ماده برعهده بايع قرار گرفته، ضمان معاوضي ناميدهاند؛ اما از آنجا كه موضوع حكم ماده 387، ضمان بايع در صورت تلف مبيع است، به آن ضمان تلف نيز گفتهاند. در فقه نيز ضمان بايع در قاعده «تلف مبيع قبل از قبض» و «تلف مبيع در زمان خيار» مورد بحث قرار گرفته؛ اما در بحث از اين دو قاعده، كمتر توضيحي درباره معاوضي بودن ضمان بايع و ويژگيهاي آن داده شده است. شيخ انصاري در بحث از قاعده تلف مبيع قبل از قبض ميگويد:«يكي از احكام قبض، انتقال ضمان از انتقالدهنده مال به قابض است. اين ضمان قبل از قبض برعهده بايع بوده و پس از قبض در مقابل عوض برعهده مشتري قرار ميگيرد. به اين ضمان، ضمان معاوضي گويند.» آنچه از گفته صاحب مكاسب برميآيد اين است كه ضمان مبيع پيش از قبض برعهده بايع است و پس از آن به مشتري منتقل ميشود؛ ولي از آن نميتوان دريافت كه ماهيت ضمان معاوضي چيست و از چه زماني برعهده بايع قرار ميگيرد. ضمان به معناي بودن مال بر ذمه است و معاوضي بودن آن از آنجاست كه هريك از 2 طرف عقد متعهد ميشود در مقابل آنچه ميگيرد، عوضش را بپردازد. پس بدين ترتيب ضمان معاوضي محدود به مسؤوليت تلف نيست؛ بلكه تعهدي است كه طرفين براي دادن عوض معين در ازاي عين دريافتي برعهده دارند. در بيع تعهد به تسليم مبيع، تعهد اصلي بايع است و استرداد ثمن در صورت تلف مبيع از آثار آن به شمار ميرود. مالي كه پيش از تلف بر ذمه بايع قرار دارد، عين مورد تعهد است؛ اما اگر مبيع تلف شد، بايع بايد ثمن را برگرداند. بدين ترتيب تعهد به دادن عوض معين، جاي خود را به تعهد ديگري ميدهد كه عبارت است از پس دادن ثمن. به بيان ديگر، تعهد اصلي بايع تسليم مبيع است در مقابل دريافت ثمن. بايع با ايفاي تعهد بري ميشود و ضمان مبيع برعهده مشتري قرار ميگيرد. اما اگر مبيع تلف شود و بايع نتواند به تعهد خود عمل كند، بايد عوض دريافتي را برگرداند و اين تعهد ديگري است؛ تعهدي كه جايگزين تعهد اصلي ميشود و اثر قهري فسخ شدن عقد است. اين تعهد را ميتوان «ضمان تلف» ناميد. اين دو تعهد جدا از هم نيستند، هردو ماهيتي واحد دارند و مكمل يكديگرند. تعهد اصلي بايع؛ يعني تسليم مبيع و تعهدي كه در صورت تلف مبيع جايگزين آن ميشود، هردو ضمان معاوضي هستند. به بيان ديگر ضمان معاوضي مفهومياست عام كه شامل ضمان تلف هم ميشود؛ اما ضمان تلف داراي مفهوميخاصتر از آن و تنها شامل تعهدي است كه در صورت تلف مبيع برعهده بايع قرار ميگيرد. آنچه به عنوان نتيجه ميتوان گفت اين است كه ضمان معاوضي با عقد به وجود ميآيد و با تسليم پايان مييابد و هريك از 2 طرف به موجب عقد متعهد ميشود آنچه را كه طرف ديگر مالك آن شده، به او تسليم كند. در بيع، ضمان بايع با تسليم مبيع خاتمه يافته و به مشتري منتقل ميشود؛ اما اگر اجراي اين تعهد به علت تلف مبيع غيرممكن شد، عقد فسخ شده و بايع بايد ثمن را برگرداند. بنابراين همانگونه كه در ضمان قهري، آنچه برعهده ضامن ميباشد، دادن عين است و اگر عين تلف شود، او بايد مثل يا قيمتش را بدهد، در ضمان معاوضي هم آنچه كه بر ذمه متعهد (بايع) است، عين مورد تعهد (مبيع) ميباشد و اگر مبيع تلف شد، بايد ثمن را برگرداند. بنابراين تفاوت اين دو تنها در عوضي است كه بايد به جاي عين تألف پرداخت شود. اين عوض در ضمان قهري مثل يا قيمت است؛ اما در ضمان معاوضي، عوض قراردادي (ثمن) ميباشد. نوشته شده توسط ا . ضیایی | لینک ثابت | موضوع: حقوق مدنی (خانواده) |
مهریه زن از دیدگاه اسلام و قانون مدنی ایران مهریه و صداق
یکی از سنت های بسیار کهن اجتماع در جوامع بشری که قدمتی بسیار طولانی دارد پرداخت مهریه در پیوند ازدواج است و این سنت با توجه به زمان و مکان دچار تغییرات مختلفی شده است. زمانی مهریه به عنوان بهای زن تلقی میشده است و در دوره ای خاص به عنوان هدیه ای از سوی مرد به پدر زن داده میشد و در دورانی هم این هدیه به زن اختصاص می یافت. قرآن کریم از مهریه ی زن با عنوان (صدُقه) یاد نموده که نشانه راستین علاقه و تمایل مرد به زن است. آیه ی شریفه ی ( و آتوا النساء صدقاتهن نحله) به گونه ای است که وجود مهریه در آن مفروض و مفروع عنه تلقی شده است.ضمن این که بنا به نظر صریح قرآن مهریه به خود زنان متعلق است که این دیدگاه با توجه به کاربرد ضمیر (هن) مورد تایید می باشد. همچنان که با اعمال کلمه ی (نحله) تصریح می فرماید که عنوان مهریه صرفآ هدیه از جانب مرد به زن می باشد نه چیزی غیر از این. قانون مدنی ایران تعریفی از مهر ارائه ننموده است اما از بررسی مواد قانونی مربوط بهمهریه معلوم میشود مهر عبارت است (مالی که مرد برای عقد نکاح به همسر خود تملیک می نماید به عبارت دیگر مهر مالی است که به مناسبت عقد نکاح مرد ملزم به دادن آن به زن میشود) نفس مهریه نوعی الزام قانونی است که بر شوهر تحمیل میشود و باید زن و شوهر مقدار مهریه را به توافق هم معین کنند. از طرف دیگر قانون گذار برای جلوگیری از طلاق های بی مورد و اثبات علاقه وتمایل شدید نوشته شده توسط ص . مطهری | لینک ثابت | موضوع: حقوق مدنی (خانواده) |
حضانت طفل *برابر قانون نگهداری و تربیت اطفال بر عهده زن و شوهر است اما گاهی اوقات به واسطه وجود اختلاف حضانت فرزند به پدر و یا مادر واگذار می شود ما در این بروشور به شرایط و آثار آن می پردازیم. پرسش: در صورت فوت پدر حضانت طفل با مادر است حال اگر مادر پس از فوت پدر ازدواج کند آیا جد پدری (پدر بزرگ طفل) می تواند حضانت را از مادر بگیرد. پرسش: آیا مادر می تواند در قبال قبول حضانت و نگهداری از طفل درخواست اجرت کند؟ طبق قانون هیچ یک از والدین حق ندارند در مدتی که حضانت طفلی بر عهده آن ها است از نگهداری او امتناع کنند و در صورت امتناع هر یک حاکم باید به تقاضای دیگری یا به تقاضای قیم یا یکی از اقربا یا به تقاضای مدعی العموم، نگهداری طفل را به یکی از ابوین یا غیره که حضانت به عهده اوست الزام کند و در صورتی که الزام ممکن یا موثر نباشد حضانت را به خرج پدر و هر گاه پدر فوت شده باشد به خرج مادر تامین کند و دادگاه فقط می تواند پدر یا مادری را که قانونا حضانت به او سپرده شده به انجام وظیفه الزام کند. نوشته شده توسط قوام نیا (مدیر) | لینک ثابت | موضوع: حقوق مدنی (خانواده) |
|
 |
