کانون اصلاح و تربیت اطفال
سالهاست که همواره نسبت به افزایش جرائم به خصوص در رده سنی نوجوانان و جوانان در جامعه هشدار داده می شود. هشدارهایی که هیچگاه از سوی والدین و مسئولان ذی ربط جدی گرفته نشده است.
حدود 30 میلیون نفر از جمعیت 70 میلیونی ایران را افراد زیر 25 سال تشکیل می دهد. گروه سنی که خطرات و آسیب های اجتماعی آنان را بیشتر تهدید می کند. واقعیت این است که در طول تابستان آمار بزه و رفتارهای ناهنجار اجتماعی در بین قشر جوان افزایش می یابد که این مسئله می تواندنشات گرفته از نبود برنامه برای غنی سازی اوقات بیکاری باشد ، به طوری که همنشینی با دوستان ناباب و حضور در برنامه های محفلی آنان ، به بروز ناهنجاری کمک می کند و در نهایت برخی از جوانان را در دام خود گرفتار می سازد.
به گفته مدیر کانون اصلاح و تربیت ، در حال حاضر روزانه 10 نوجوان وارد کانون اصلاح و تربیت می شوند.
علل پدیدآمدن آسیب های اجتماعی وبزهکاری درجامعه ما همواره مورد غفلت بوده وهیچگاه به صورت ریشه ای علل و عوامل افزایش آن به خصوص در ارتباط با نسل جوان ، مورد کنکاش قرار نگرفته است.
بزهکاری همواره همچون سایه ای نسل جوان را دنبال می کندو در فرصت مناسب آنان را گرفتار می کند و تا سال های سال رها نخواهد کرد اما اینکه این امر تا چه میزان می تواند در تغییر مسیر زندگی جوان تاثیر گذار باشد و یا اینکه برای جامعه تا حد می تواند خطر جدی محسوب شود ، همواره مورد بی توجهی قرار گرفته است.
طبق ماده 49 قانون مجازاتهای اسلامی مصوب سال 1370 اطفال در صورت ارتکاب جرم مبرا از مسئولیت کیفری هستند و تربیت آنان با نظر دادگاه به عهده سرپرست اطفال کانون اصلاح و تربیت است.
تبصره 2 ماده 49 قانون مذکور در تعریف طفل مقرر میدارد منظور از طفل کسی است که به حد بلوغ شرعی نرسیده باشد.
بلوغ شرعی طبق اصلاحاتی که در قانون مدنی به عمل آمد در دختر 9 و در پسر 15 سال قمری است بنابراین طبق قانون کنونی اطفال بزهکار را میتوان به دو دسته تقسیم نمود
:
1ـ اطفالی که به سن بلوغ شرعی نرسیدهاند. این دسته از اطفال اگر مرتکب جرمی شوند فاقد مسئولیت کیفری هستند و دادگاه فقط آنها را تحویل اولیا میدهد تا از آنها نگهداری و مواظبت شود. اگر طفلی فاقد سرپرست قانونی باشد یا سرپرست قانونی فاقد صلاحیت باشد یا اینکه طبق تشخیص دادگاه قادر به نگهداری و تربیت فرزندش نباشد دادگاه حق دارد طفل را جهت نگهداری و تربیت به کانون اصلاح و تربیت اعزام نماید.
در تبصره 2 ماده 49 قانون مجازات اجازه تنبیه بدنی کودک خاطی صادر شده ولی هشدار داده است که هرگاه برای تربیت اطفال بزهکار تنبیه بدنی آنان ضرورت دارد تنبیه باید به میزان مصلحت باشد. صرف نظر از آنکه آیا تنبیه بدنی طفل میتواند در تربیت بدنی نقش مثبتی ایفا کند تشخیص متناسب بودن این نوع مجازات با قاضی دادگاه است.
2ـ اطفالی که به سن بلوغ رسیدهاند: این گونه افراد اگر مرتکب جرمی شوند عینا مانند بزرگسالان مجازات خواهند شد بنابراین اگر دختر 10 ساله یا پسر 16 ساله مرتکب جرمی گردد دادگاه میتواند برای آنان همان کیفری را معین کند که برای بزرگسالان مقرر میدارد.البته در این زمینه تمهیداتی نیز در نظر گرفته شده است.
(برای خواندن ادامه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید)
ادامه مطلب
اقدامات تامینی و تربیتی
توسعه وملاحظات علوم و به خصوص گسترش و نفوذ زیست شناسی, جامعه شناسی وروان شناسی در قلمرو شناخت انسان در اواخر قرن 19 موجب شد تا پدیده ی مجازات مورد ارزیابی مجدد قرار بگیرد و لزوم اجرای ان با شدت وحدتی که وجود داشت مورد تردید واقع شود. جامعه در قبال جرم به دلیل این شناخت عکس العمل معتدل تری را پذیرفت که در آغاز اقدامات تامینی و بعد در برخی از کشورها اقدامات تامینی وتربیتی نام گرفت ,عنوانی که در واقع امید به حصول موفقیت در جلو گیری از جرم و به خصوص تکرار آن را زیا دی کرد. به عبارت دیگر اساس این تفکر بر مبنای اخذ احتیاطات و تدابیر لازم در جهت حمایت اجتماعی با انگیزه ی پیشگیری از تکرار جرم بزهکاری بود که بیش از آنکه مجرمیت آنها در نظر گرفته شود به حالت خطر ناک ایشان توجه می شد.
اقدامات تامینی در حقیقت ادعای جانشینی مجازات را داشتند ودارند واین ادعا را با تا کید به ضرورت این اقدامات و توجه به نتایج آن که تا حد فراوانی مفید بوده, تا کنون ثابت کرده اند. نحوه ی اعمال این اقدامات بر حسب سیاست کیفری یا جنایی کشورهای مختلف فرق می کند. داده های تجربی وعلمی عصر حاضر بیشتر متمایل به اجرای همزمان اقدامات تامینی ومجازات ها و گاه تقدم اقدامات تامینی است,زیرا تمایل شدید به اصلاح بزهکاران وباز اجتماعی کردن آنها ضرورت اعمال این اقدامات را بیش از گذشته آشکار می سازد.
مهمترین ویژگی های اقدامات تامینی:
1) عدم ایجاد هراس در مجرم
2)جلوگیری از تحقیر بزهکار
3)عدم توجه به آزار وآسیب مجرم
4)جبران ضرر وزیان ناشی از جرم است.
البته باید به این امر توجه داشت که ادعای دوری مطلق ویژگی های تامینی از مجازاتها,قابل پذیرش نیست. زیرا در کلیه ی اقدامات تامینی نیز رنگی ازویژگی های مجازات را می توان دید,اما ملایمت این رنگ چنان است که فرض فاصله ی ویژگی راچندان دچار تردید نمی کند.
