جستجوی مطالب

لوگوی ما

آمار بازدید

طراح قالب

خصوصیات یک وکیل خوب و رمز موفقیت در دفاع : 

خصوصیات یک وکیل خوب و رمز موفقیت در دفاع :

به طور کلی یک وکیل خوب باید دارای  اوصاف و شرایطی باشد : 1) استعداد طبیعی وذاتی : یک وکیل

 پیش از هر چیز باید دارای استعداد ذاتی وفطری باشد. اکنون بسیاری از افراد فکرمی کنند که یک وکیل

 خوب کسی است که قیافه ی پر وقار وقد وقامتی آراسته و صدایی پر طنین دارد که بر هر جنجالی مسلط

 است و در عین حال به سهولت وروانی سخن می گوید. اما در واقع درست است که برخی از این اوصاف

 واستعدادها در محاکم جزایی کمال ضرورت را دارد ولی آنچه بسیار در دفاع مؤثر است اینکه فرد از هر

 جهت بر گفتار ورفتار خود مسلط باشد و نظارت دقیق بر اعمال خویش داشته باشد. در واقع داشتن استعداد

 سخنوری، فصاحت و بلاغت برای یک وکیل لازم وضروری است، زیرا برای آنکه فرد بتواند حرف خود

 را به قاضی بفهماندو به اوبقبولاند بهتر است که در گفتارخود دقیق، ساده، صدیق وبا حرارت باشد وافکار

 و استدلال های  خود را با وضوع کامل و به شکل پسندیده و جالب بیان کند و این حداقل شرایطی است که

هر وکیلی در موقع صحبت وموضع دفاع باید رعایت کند.

 از جمله موارد استعداد ذاتی وطبیعی یک وکیل خوب :1) دارا بودن قدرت استدلال است که درواقع قضاوت

 با استدلال پشتوانه ی هر دعوایی است. وجود استدلال به دعوا استحکام و استواری خاصی  می بخشد.

 ) قدرت تخیل و ابتکار : برای اینکه یک وکیل در موارد ضروری  به سرعت بتواند دلایل جدیدی راکشف

 کند وجریان دعوا را تغیر دهد باید از قدرت تخیل و ابتکار برخوردارباشد تا بتواند درامر وکالت موفق باشد.

 3) قدرت استنتاج : برای اینکه وکیل بتواند نقاط اصلی و حساس پرونده را استنباط واستخراج کند باید قابلیت

 وقدرت استنتاج داشته باشد.

 4) داشتن طبع نقادی :وکیل و مدافع خوب کسی است که  به طور مؤثر بتواند در مقابل استدلالهای حریف به

 مبارزه برخیزد و ادعاهای طرف  مقابل را نقد و ایراد مؤثر بگیرد.

 5) قریحه ی  روان شناسی :  یک وکیل  برای  آنکه بتواند عکس العمل های روحی  طرف را  بشناسد و ازتاثیر پذیری وحساسیت او استفاده کند باید ذوق روان شناسی را داشته باشد.

 2) دومین  شرط  یک وکیل خوب بودن  وجود شرایط اخلاقی خاص است ، کسی که دفاع خود یا دیگری را

 به عنوان وکیل به عهده می گیرد باید دارای روحیه و سرشتی مبارزه خواه و مقاوم باشد و بی جهت درمقابل حملات حریف از کوره  درنرود و نیزعکس العملهای نامناسب انجام ندهد، یعنی علاوه برجسارت وشجاعت و شهامت خاصی که باید داشته باشد  باید در مقابل هر گونه تهدیدها و تحریکها دارای شهامت اخلاقی بوده و

بدون هیچ گونه تزلزل و تشویشی از خود یا موکل خود دفاع کند و درعین حال استقلال و آزادی خود را حفظ و از هیچ چیزی نهراسد.

پس به طور کلی  یک وکیل خوب  باید در مقابل جو سازی ها  ایستادگی  نماید  و خود را  تسلیم  احساسات اطرافیان  و محیط نکند  و در موقع استدلال و بیان عقیده  و دفاع  باید کلیه ی نکات دقیق  وظریف زبان ملی را  رعایت کند و  در کمال  ایمان و اعتقاد و حرارت و صمیمیت  صحبت  نماید و نباید کاری کند که  موجب نارضایتی دادرس و دستگاه های قضایی شود. در واقع  از آنجا که  اساس  زندگی  بشر و ترقی  و تعالی او بر مبنای  سلامت و بهداشت جسم و آموزش  و پرورش  روح  و جسم  و امنیت بخشیدن  برای  تربیت  این دو مورد  است ،   با  ایجاد عدالت  و احقاق حق استوار می شود  لذا وکیل باید  به لحاظ اهمیت حرفه و شغل او  ازبین هوشیارترین مردم  انتخاب  شود و ازاستعداد و آمادگی لازم وبهره و هوش کافی و ذکاوت برخوردار باشد.نکته ی  پایانی  که مطرح می شود این است که  وکیل  برخلاف بسیاری از مشاغل دیگر باید فردی  توانا و با  قدرت کاری  فراوان  ظاهر می شود. وکیل یا هر فردی که جهت دفاع  اقدام می کند  باید دعوی را چندین بار مطالعه نماید ،  به موارد قانونی و رویه های قضایی رجوع ، و با موکل خود  ملاقات داشته باشد و ازاو در مورد دعوا  توضیح بخواهد. هر چند که وکیل بر اثر مطالعه و کوشش فراوان خسته می شود  ولی باید در جلسه ی  دادرسی  سعی کند کوچکترین علامت  و اثر خستگی در قیافه و گفتار و رفتار خود نشان ندهد زیرا این مسئله  باعث ضعف او  در مقابل طرف دعوی  می شود

                                                                                    ۱۴ اردیبهشت ۸۷

دفاع مشروع 

دفاع مشروع :

دفاع در لغت به معنای  دور کردن با استفاده از ابزار نسبت به تجاوز .  دفاع ،حق مسلم  و  غریزه ی هر

موجود زنده ای است. حیوانات، خزندگان، پرندگان، و  حتی موجودات ریز ذره بینی هم در مقابل سوانح

 طبیعی و پیش آمدهای مختلف از خود با استفاده از ابزار مناسب بر حسب توانایی خود،دفاع می کنند.

 انسان که اشرف مخلوقات است ،  از این امر مستثنی نیست  بلکه از همه ی موجودات بیشتر به دفاع

 می پردازد. در واقع دفاع یک امر مقدس و در عین حال دشواری است برای حمایت از جان و مال و آبروی

 انسان ها که مهمترین تجهیزات آن دانش، قدرت، منطق، متانت، و سخن وری است.

همان طور که می دانید  هر انسانی دارای حقوق زیادی است  که قانون گذار برای او در  قانون اساسی

 مشخص نموده  که از همه مهم تر حق دفاع در مقابل تجاوزها و  پیش آمدهاست . قانون این حق را به

 فرد  می دهد که در مقابل تجاوز دیگران در اجتماع به دفاع از خود بپردازد. آنچه در قوانین به عنوان  دفاع

 مشروع یاد می شود حقی است که قانون گذار برای دفع تجاوزی که جان و مال و آبروی فرد یا دیگری  را

 به خطر انداخته، ایجاد کرده است.

(برای خواندن ادامه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید)

مالکیت 

مالکیت :  

مالکیت  کاملترین حق عینی  شخصی بر مال است . حق مالکیت  انحصاری ،

 مطلق، و  دائمی است .  به این معنا که مالک حق هر گونه تصرفی نسبت به

 ملک خود را دارد مگر در مواردی که قانون استثنا نموده است.

دلیل مالکیت:طبق ماده ی 35قانون مدنی « تصرف به عنوان مالک دلیل مالکیت

 است مگر آنکه خلاف ان ثابت شود» . بنابراین متصرف مال که همه گونه انتفاع

 از آن می برد و مدعی مالکیت است، از نظر قانون مالک خواهد بود و  افراد دیگر

 در صورت اعتراض باید ادعای خود را ثابت نماید .

تصرف :  تصرف سلطه  و استیلای مستقیم  و غیر مستقیم  فرد  بر مال معین

 می باشد که  به اعتبار نوع مال ،  تظاهر متفاوت است خواهد بود .  فرد ممکن

 است در تصرفی که می کند  اصیل ، یعنی « تصرفاتی که  مالک در ملک خود

 می کند »یا غاصب باشد .

انواع تصرفات : 1)  تصرفاتی که در نتیجه ی آن  زیانی به دیگری وارد نمی شود

 که در این مورد قاعده ی تسلیط حاکم است . قاعده ی تسلیط ، در ماده ی 30                             

  قانون مدنی تعریف شده است:«هر مالک نسبت به مایملک خود حق همه گونه

تصرف وانتفاعی دارد مگر در مواردی که قانون مستثنی کرده باشد». این قاعده

 به قاعده یا  اصل تسلیط معرفی شده است.2) تصرفاتی که در حد متعارف باشد                                      

اما باعث زیان به دیگری می شود که  اگر برای رفع حاجت و دفع ضرر باشد مجاز

 خواهد بود . 3) تصرفاتی که بیش از حد متعارف باشد ،  قاعده ی لاضرر  مقدم و

 حاکم خواهد بود. که در این صورت به مالک اجازه داده نمی شود بیش از حد لازم

 هرچند برای رفع حاجت خود باشد، باعث زیان به دیگری شود و اگر مالک تصرفی

  بیش از حد متعارف درملک خود داشته باشد مسئولیت مدنی خواهد داشت.

 البته تصرفات زیان آور مالک همیشه موجب مسئولیت او نیست بلکه فرد می تواند

  در ملک خود تصرفی بکند که باعث ضرر به دیگری شود  اما در این زمینه  مسئول

  نباشد.  درصورتی که اولا" برای رفع حاجت ودفع ضرر باشد : یعنی اگر مالک برای

  رفع حاجت و دفع ضرر تصرفی در ملک خود کند  که به حد متعارف باشد  و از این

 طریق به دیگری زیان وارد شود  مسئول نخواهد بود .  مثلا" اگر کسی برای رفع

 حاجت از خود چاهی با عمق مناسب و در حد متعارف کنده باشد و از این طریق

 به دیگری زیان وارد شود فرد مسئول نخواهد بود . چون تصرف او در حد متعارف

 بوده است. ثانیا" تصرف به حد متعارف باشد: برای اینکه تشخیص دهیم آیا تصرف

 درحد متعارف بوده یا خیر  باید به عرف رجوع کنیم. مثلا" ممکن است ساختمان 8

 طبقه در محلی  متعارف و در محل دیگر نا متعارف باشد. لازم  به ذکر است که اگر

 در این زمینه مقررات آمره ای باشد بر عرف مقدم است. چنانچه در مقررات شهرداری

 محدودیتهایی از نظر طبقات پیش بینی شده است.

پس  اجرای حق مالکیت  محدود به هدفی است  که مقنن  معین کرده است  و فرد

 نمی تواند حق مالکیت خود را در راهی استفاده کند که مقنن راضی نبوده است یا

 باعث ضرر به دیگری شود یا باعث تجاوز به منافع عمومی شود. اصل۴۰ قانون اساسی

 وماده ی ۱۳۲ قانون مدنی این امر را تایید می کند.

اقدامات تامینی و تربیتی 

توسعه وملاحظات علوم و به خصوص گسترش و نفوذ زیست شناسی, جامعه شناسی وروان شناسی در قلمرو شناخت انسان در اواخر قرن 19 موجب شد تا پدیده ی مجازات مورد ارزیابی مجدد قرار بگیرد و لزوم اجرای ان با شدت وحدتی که وجود داشت مورد تردید واقع شود. جامعه در قبال جرم به دلیل این شناخت عکس العمل معتدل تری را پذیرفت که در آغاز اقدامات تامینی و بعد در برخی از کشورها اقدامات تامینی وتربیتی نام گرفت ,عنوانی که در واقع امید به حصول موفقیت در جلو گیری از جرم و به خصوص تکرار آن را زیا دی کرد. به عبارت دیگر اساس این تفکر بر مبنای اخذ احتیاطات و تدابیر لازم در جهت حمایت اجتماعی با انگیزه ی پیشگیری از تکرار جرم بزهکاری بود که بیش از آنکه مجرمیت آنها در نظر گرفته شود به حالت خطر ناک ایشان توجه می شد.

اقدامات تامینی در حقیقت ادعای جانشینی مجازات را داشتند ودارند  واین ادعا را با تا کید به ضرورت این اقدامات  و توجه به نتایج آن که تا حد فراوانی مفید بوده, تا کنون ثابت کرده اند. نحوه ی اعمال این اقدامات بر  حسب  سیاست کیفری یا جنایی کشورهای مختلف فرق می کند. داده های تجربی وعلمی عصر حاضر بیشتر متمایل به اجرای همزمان اقدامات تامینی ومجازات ها و گاه تقدم اقدامات تامینی است,زیرا تمایل شدید به اصلاح بزهکاران وباز اجتماعی کردن آنها ضرورت اعمال این اقدامات را بیش از گذشته آشکار می سازد.

مهمترین ویژگی های اقدامات تامینی:

1) عدم ایجاد هراس در مجرم

2)جلوگیری از تحقیر بزهکار

3)عدم توجه به آزار وآسیب مجرم

 4)جبران ضرر وزیان ناشی از جرم است.

البته باید به این امر توجه داشت که ادعای دوری مطلق ویژگی های تامینی از مجازاتها,قابل پذیرش نیست. زیرا در کلیه ی اقدامات تامینی نیز رنگی ازویژگی های مجازات را می توان دید,اما ملایمت این رنگ چنان است که فرض فاصله ی ویژگی راچندان دچار تردید نمی کند.

حقوق ورزش 

حقوق ورزش مجموعه قواعد و مقررات حاکم بر امور ورزشی است .

می توان گفت مهمترین بخش حقوق ورزشی قواعد و مقررات مرتبط با ورزشکاران و حوادث ناشی از آن است .

اهداف مهم ورزش برومندی ، تربیت نسل ، سلامتی ،آماده سازی و نشاط است که نباید از جنبه های اجتماعی اقتصادی و سیاسی آن به سادگی گذشت .به خاطر اهمیتی که ورزش در زمان کنونی یافته است برای حمایت از این فعالیت ، قوانین خاصی در نظر گرفته شده است.در ایران در سال 1352 به طور صریح در مورد صدمات ناشی ازحوادث ورزشی قانون داریم  که بعد از انقلاب اسلامی هم در قانون مجازات عمومی تایید شد  که به موجب آن قانون در برخی موارد از امتیاز علل موجه استفاده میشود و شخص با رعایت شرایط مقرر در قانون هیچ مسئولیتی نخواهد داشت.

عملیات ورزشی و حوادث ناشی از آن در صورتی مشمول علل موجه می باشند که اولاً عملیات در چار چوب مقررات  ورزشی باشد  ثانیاً اگر ورزشکار در حین عملیات ورزشی مرتکب خطایی شود و منتهی به قتل و ضرب و جرح  شود ورزشکار مجرم خواهد بود و طبق  قانون مجازات خواهد شد مگر اینکه با رعایت مقررات حادثه ای رخ دهد که در این صورت مسئول نخواهد بود .مثلاً اگر در بازی فوتبال ورزشکاری توپ را به حریف بزند البته بدون هیچ قصدی ، و  حریف آسیب ببیند  ورزشکاری که این عمل  را انجام  داده  مسئولیتی اعم  از کیفری و مدنی نخواهد داشت  .

البته ممکن است ورزشکار در حین  عملیات ورزشی عصبانی شود و توهین و اهانتی به بازیکن طرف مقابل بکند از آن جا که توهین و فحاشی از عملیات ورزشی  نیست ورزشکار از امتیاز مصونیت برخوردار نخواهد بود و باید طبق قانون مجازات شود در واقع هیجانات هرگز مجوز ارتکاب جرم نیست.

موضوع  دیگری که در این زمینه طرح می شود این است  که ، وقتی تماشاگران وارد ورزشگاه می شوند و در جایگاه تماشاگران مینشینند طبیعتاً پذیرفته اند که ممکن است توپی سرگردان به آنها اصابت کند آسیب ببینند . در این صورت تماشا گران باید توجه کنند که صرف وجودشان در  ورزشگاه به معنی مصونیت آنها نخواهد بود .

البته جایگاه تماشاگران  باید ایمن و  بدون اشکال باشد که  اگر در  این زمینه رعایت نکات ایمنی نشده باشد و از این طریق به تماشاگری آسیبی برسد مدیر ورزشگاه مسئول این بی تو جهی خود خواهد بود . نکته ی پایانی که باید مطرح شود این  است که تماشا گران  هیچ حقی در زمینه توهین و ضرب و جرح و ... نخواهند داشت که در  صورت  ارتکاب آن فرد مجرم خواهد بود  و  طبق قانون  مجازات خواهد شد.

منوی اصلی

پیام رهبر

آرشیو موضوعی

آرشیو مطالب

نویسندگان